حکایت آدم‌های متفاوت سرمقاله شماره ۱۴ مجله. .


این شمارۀ «جُنگ هنر مس»، حکایت آدم‌های متفاوت روزگار ماست؛ کسانی که در مقطعی از تاریخ فرهنگ و ادب کرمان،‌ تأثیرات ماندگاری برجای گذاشته‌اند. گو این‌که، مطالعۀ فرهنگ، بدون توجه به فرهنگ‌آفرینان، امری نشدنی است.

محمدجواد حجتی کرمانی، در شش دهۀ گذشته، اثری انکارناپذیر در تاریخ و فرهنگ کرمان و ایران داشته است. در پرونده‌ای که در این شماره برای ایشان تدارک دیده شده، بیشتر بر وجوه فرهنگی فعالیت‌های ایشان تمرکز شده، اما لاجرم، جنبۀ سیاسی زندگی ایشان نیز مورد بررسی قرار گرفته است. رواداری که از دیرباز جزو جدانشدنی فرهنگ مردم کرمان بوده، در رفتارهای سیاسی، اجتماعی و فرهنگی حجتی کرمانی، تبلوری عینی یافته است.

در آغازین سال‌های دهۀ هفتاد، مجموعه شعر «با دشنه و ماه» اثر حسن رجبی بهجت، چهره‌ای تازه از شعر کرمان را در معرض قضاوت محافل ادبی کشور قرار داد. اوایل امسال، دفتر «عاشقی به افق آفتابگردان» سومین مجموعه‌شعر رجبی بهجت منتشر شد. ما بدین بهانه، ضمن گفت‌وگو با این شاعر، به بررسی مجموعۀ آثار ایشان پرداخته‌ایم.

داستان کرمان در دو دهۀ گذشته، خیز چشمگیری داشته است و رضا زنگی‌آبادی، در این جریان پُرقوّت، جزو چهره‌های شاخص به‌شمار می‌آید. مجاهد غلامی، مدرس دانشگاه، در ادامۀ مطالعۀ نقادانۀ آثار داستان‌نویسان کرمان، دو اثر داستانی زنگی‌آبادی را با دقتی درخور، نقد و بررسی کرده است. بخشی از رمان چاپ‌نشدۀ آقای زنگی‌آبادی را نیز در این شماره می‌خوانیم.

با «باغ سنگی» سیرجان و خالق آن درویش‌خان، حدود سی‌سال پیش آشنا شدم. آن دیدار، به اتفاق حمید نیک‌نفس صورت گرفت و اثری ماندگار در ذهن من داشت. درویش‌خان، با ذهن خلاّق خود، یک چیدمان ناب هنری را در باغ سنگی به نمایش گذاشته است. پروندۀ باغ سنگی، علاوه بر آن‌که مروری بر زمینه‌های عینی و ذهنیِ خلق این اثر تکرارنشدنی و دلالت‌های هنری و اجتماعیِ آن دارد، دریغ خود را از دست‌کاری‌های صورت‌گرفته در ماهیت این اثر، پنهان نمی‌کند.

خط اوّل

پیغام آشنا، نفسِ روح‌پرور است (سعدی)

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *