مجتبی احمدی | سردبیر
تیترِ پرونده را نوشتهایم «مردِ گفتوگو و مدارا». اگر این تیتر را بدونِ روتیتر یا زیرتیتر، یا بیاشاره به اسم فرد خاصی ببینیم و از ما بپرسند که: «این مرد کیست؟» و راهنمایی کنند که چهرهای فرهنگی و سیاسی است، انصافاً در این روزگارِ کجمدار که در آنیم، نامِ چند نفر را میتوانیم فهرست کنیم؟ چند نفر را میتوانیم نام ببریم که «مردانه»، پای «گفتوگو» مینشینند و بر مدارِ «مدارا» میایستند؟
«محمدجواد حجتی کرمانی» به گواهِ چند دهه حضور در عرصۀ سیاست و ساحتِ فرهنگ، اینگونه بوده است. نگاهِ خیرخواهانه و مشی و مرامِ آشتیجویانۀ او، نکتهای است که همۀ آگاهان و آشنایانِ منصف، به آن معترفاند. به دور و برمان نگاه میکنیم و با خود میگوییم در این فضای نفسگیر که به ریاکاریِ سیاستبازان آلوده است و اهل خیرخواهی و آشتی و گفتوگو بودن، گوهری کمیاب است؛ اگر چنین نگاه و مرامی را تکریم نکنیم، پس چه کنیم؟
مجالم اندک است اما دریغم میآید سطرهایی از یادداشتِ سیدعلی میرفتاح، روزنامهنگار ارجمندِ همروزگارمان را، نقل نکنم. او در نوشتهاش از «شیخ مصلحالدین کرمانی» میگوید و پس از اشاره به خاطرهای از کنگرۀ سعدی مینویسد… متن کامل را اینجا بخوانید.
امین شول سیرجانی | دبیر پرونده
چرا حجتالاسلام محمدجواد حجتی کرمانی؟ این پرسشی است که ممکن است برخی مخاطبان پیش بکشند و بگویند یک مجلۀ فرهنگی چرا باید به سراغ یک چهرۀ سیاسی برود. پاسخ به این پرسش سخت نیست؛ اگر حجتی کرمانی را دقیقتر بشناسیم و او را تنها در قابِ کنشگری سیاسی ننشانیم. او یک انقلابی قدیمی است. از آن انقلابیهایی که هم رنج زندان را تحمل کرده و هم برای به ثمر نشستن انقلاب کوشیده است. انتصاب بهعنوانِ نخستین امام جمعۀ کرمان پس از انقلاب، و فعالیت بهعنوان مشاور فرهنگی حضرت آیتالله خامنهای در زمان ریاست جمهوری ایشان، همۀ فعالیتهای او را شامل نمیشود. آنهایی که حجتی کرمانی را دقیقتر میشناسند میدانند که او دلبستۀ ادبیات و موسیقی هم هست. به شیوۀ سنتی شعر میگوید و از شعر نو هم، چنانکه خودش توصیف میکند، لذت میبرد. اما آنچه چهرۀ او را از بسیاری دیگر در عرصۀ سیاست و فرهنگ متمایز کرده، آن سمتهای سیاسی مذهبی یا علاقه به ادبیات نیست. آنچه نقطۀ تمایز حجتی کرمانی با بسیاری دیگر است، شیوۀ سیاستورزی و کنشهای فرهنگی اوست. میتوان این روش را در یک کلمه خلاصه کرد: «رواداری». حجتی کرمانی کوشیده که همواره جانب اعتدال را نگهدارد؛ و البته، اعتدال نه به معنای غالبِ امروزیاش که بیشتر به کاسبکاری و محافظهکاری تنه میزند. اعتدال و رواداری در نگاه حجتی کرمانی یعنی دایرۀ دوستان گسـتردهتر و پرهیز از دشمنتراشیِ بیهوده. و در چارچوب چنین روشی است که او فارغ از اینکه با مواضع سیاسی شاملو یا اخوان موافق باشد یا نه؛ از شعرشان لذت میبرد و از عیان کردنِ این علاقهمندی ابایی هم ندارد؛ حتی اگر از هر کرانه به سوی او تیرِ طعنه روانه شود.
> پرونده «محمدجواد حجتی کرمانی» در شماره چهاردهم جنگ هنر مس منتشر شده است.
